Meerwaarde: goede doelen en de vrouwencyclus. Maandverband en luiers.
Boeddha’s eerste inzicht is dat het leven moeilijk is. Volgens Boeddha’s tweede inzicht is hunkeren de oorzaak .
We ‘hunkeren’ ons wat af. Hunkeren is zo graag willen, dat het op ‘moeten’ lijkt. We hunkeren naar aandacht, erkenning, waardering, beloning, respect, geluk en rust.
Dit rendement zoeken we in werk, goederen en andere mensen. We investeren flink; al onze tijd, geld en energie om ons doel te bereiken middels carierre, netwerken, relaties, maatschappelijke status, spullen. Soms is onze hunkering bijna gedoemd te mislukken. We willen geliefden terug die ons verlieten, een ander lijf of twintig miljoen winnen bij de staatsloterij.
Toch blijven we het doen en al dat hunkeren, willen, moeten en najagen, is ‘de oorzaak van het lijden’. Boeddha’s tweede inzicht is eenvoudig, maar met een bepaalde dimensie. Een opleiding volgen of kennis vergaren veroorzaakt geen lijden. Werk ook niet. Relaties met andere mensen aangaan evenmin. Hetgeen wat we nastreven, is niet het probleem. Je hoeft je gezin, je huis, auto, je werk niet op te geven en in een lendedoek op de hei te gaan zitten. Doe het zeker niet omdat je denkt dat je de oorzaak van je lijden wegneemt en je leven makkelijk maakt.
De oorzaak is het hunkeren zelf. Niet (het gebrek of te veel aan) spullen of mensen om je heen. Soms hebben we ‘een helder moment’. Ervaren we dat we wel erg veel nastreven. Het streven om minder te willen, minder te moeten, zorgt paradoxaal genoeg voor nieuwe stress. Gaan we voor carriere of gezin? Moet ik vegetarier worden of biologisch gaan eten? Kan ik een week zonder email internet, telefoon, wijn? Moet ik geen vrijwilligerswerk gaan doen? Ieder maand naar de sauna? Meer quality time met gezin doorbrengen? Vaker naar oma?
Goedbedoelde bedenkingen bij een jachtig consumptieleven zorgen dan voor meer stress. We raken moe, verward, gestresst of depressief en willen of kunnen helemaal niets meer (kiezen).
Wat kan een marketeer met dit inzicht? Is die hunkering niet de vonk die hij wil ontsteken?
Wil hij niet juist (latente) behoeftes van de consument aanboren en prikkelen?
Niet ‘into’ boeddha
Zeer waarschijnlijk zijn niet alle consumenten ‘into boedhha’. Maar veel consumenten (personen/bedrijven) ervaren aan den lijve op dit moment echt wel de gevolgen van overconsumptie of hyperhunkeren. Daarvoor hoef je geen zenfilosoof, milieuactivist, communist, antiglobalist, ’nieuwetijds mens’, of whatever voor te zijn.
We /ze hebben teveel geleend, uitgegeven, gegokt, gegeten, gekocht, gewerkt, nagestreefd. En dus kampen we met verloren spaar- en beleggingsgelden, dubbele hypotheken, faillisementen, ontslagen, schulden en negatieve banksaldi, milieuproblematiek, depressies, burn-outs, stress, overgewicht, losgeslagen pubers…
De consument blijft toch wel hunkeren, maar wordt kritischer. Geld geeft hij niet zo makkelijk meer uit. Producten en diensten moeten aan meerdere behoeften voldoen. Value for money, meerwaarde, totaalbeleving, brand experience, storytelling, authentiek nostalgisch integer zijn… Wie kent de kreten niet?
Het is abstract, veilig en vrijblijvend. Je kunt het er bijna niet mee oneens zijn. Terwijl iedereen braaf knikt, denke je: meer waarde, meerwaarde. Wat is het eigenlijk? Hoe voeg je dat toe?
Je bezoekt allerlei hippe conferenties, seminars, webinars. Ziet tipjes van de sluier die zelfbenoemde specialisten tonen. Maar zo ingewikkeld is het nu ook allemaal weer niet.
Spullen of diensten moeten nu gewoon extra goedkoop zijn (of extra volume/inhoud/gratis product) of ‘iets extra’s’ ter rechtvaardiging bieden. Denk aan bevordering van milieu en gezondheid, tijdswinst, gemak en dus besparing tijd en energie, duurzaamheid en prettige gevoelens en emoties. Daarover later meer.
Een voor de hand liggende rechtvaardiging van aankopen is de ondersteuning van een goed doel. De consument doet iets goeds voor een ander en zichzelf. Steeds weer, want de producten zijn noodzakelijk en voor dagelijk gebruik (wc papier, maandverband, luiers, water). Met het goede doel in het achterhoofd kiest de consument dan wel voor de duurdere of luxe variant.
Niets nieuws onder de zon. De intensieve inzet van tv reclame (en actiewebsites) valt wel op. In een reclameblok vliegen de goede doelen om je oren. Libresse helpt meisjes met maandverband, Crystal Clear ondersteunt jonge, ondernemende vrouwen met microkrediet en ben je al moeder, dan bezorg je met elk pak Pampers een baby een tetanus prik.
Een kwestie van wachten op het goede doel bij aankoop van middelen tegen overgangsklachten. Dan is de cyclus compleet.
(Mag ik hier trouwens uit opmaken dat mannen geen altruistische motieven hebben?)
Maandverband en toiletpapier: Libresse, Edet en Oxfam Novib
Watertjes:
Crystal Clear en Plan Nederland

Beetje jammer dat dat cristal clear er weer onderaan moet komen:P